محل اقامت شوستر در پارك اتابك تعيين شده بود ، براى اطاق كار و دفتر او اطاقهاى سمت راست تالار تخت مرمر را فرش كرده بودند مترجمى شوستر با جوانى موسوم به ميرزا محمود خان بود كه بعدها به نام محمود پدر شهرت يافت . شوستر و وجه استقراضى قروض گذشتهء دولتها نتوانسته بود كارى انجام دهد و بار ديگر احتياج به استقراض احساس گرديد و با هزاران زور و زحمت از انگليس مبلغ يك ميليون ليره به قرض گرفته شد ، ولى انگليسيها سعى بسيار داشتند در اين‌كه در مصرف پول نظارت داشته باشند و براى اين منظور خود برنارد بلژيكى را نامزد كرده بودند . خوانندگان عزيز اگر هم به تاريخچهء ورود بلژيكىها به ايران وارد نباشند ولى خبث طينت آنان و توهين ايشان را به شعائر مذهبى مملكت ما در اواخر مظفر الدين شاه مىدانند و اطلاع دارند كه چگونه نوز بلژيكى به لباس اهل عمامه درآمد و در مجلس « بال كستومه » شركت نمود و چگونه اين عكس به دست سيد عبد إله بهبهانى افتاد و سيد آن را وسيلهء مهمى بر ضد دربار مستبد قاجارى تشخيص داده شروع به مبارزه نمود . مرنارد از همان قماش مردم بود و هرقدر مردم نسبت به او بدبين بودند و او را عامل سفارتين مىدانستند وى بيشتر در ابراز نوكرى به چاكران تزار و خدمتگزاران امپراطور ماوراء بحار سعى مىنموده و علت اصرار انگليس هم در نظارت مصرف وجه استقراضى و نامزد كردن مرنارد اطمينان خاطرى بود كه از اين مرد نمك‌شناس ! داشتند و بالاخره مجلس دوم مقاومت سختى نشان داد و با شركت مرنارد در نظارت مخالفت كرده شوستر را مورد اطمينان تشخيص داد و شوستر نيز تا وقتىكه بود بر اثر حسن ادارهء كارها و تصميمات بجا و درست او و ساير همكارانش وجه استقراضى را دست‌نخورده نگاهداشت . چون اطاقهاى جنب تخت مرمر براى ادارهء خزانه